Przez koncentrację rozumie się nierównomierne rozdysponowanie łącznej sumy wartości cechy w badanej zbiorowości pomiędzy jednostki tworzące tę zbiorowość.
O występowaniu koncentracji można mówić wówczas, gdy np. relatywnie niewielka część zbiorowości posiada dużą część całości dochodów tej zbiorowości, gdy znaczna część powierzchni uprawnej przypada stosunkowo nielicznej grupie gospodarstw rolnych, gdy w jakiejś gałęzi przemysłu duży odsetek pracowników jest zatrudniony w kilku tylko zakładach, których udział w ogólnej liczbie zakładów jest niski itp. Oznacza to, że skrajnym przypadkiem koncentracji jest sytuacja, kiedy całą sumą wartości cechy dysponuje tylko jedna jednostka zbiorowości. Natomiast zupełny brak koncentracji występuje wtedy, kiedy każda jednostka dysponuje taką samą częścią ogólnej sumy wartości cechy, co oznacza równocześnie brak zróż-nicowania, gdyż wszystkie jednostki mają tę samą wartość cechy.
Jak z powyższego wynika, stopień koncentracji można ocenić przez porównanie częstości występowania jednostek w różnych przedziałach wartości cechy z udziałem wartości cechy w poszczególnych przedziałach w łącznej wartości cechy.